24 มีนาฯ พากันไปเลือกตั้ง 



 “เสียงโฆษณาของนักการเมือง

ยกเอาแต่เรื่องที่ดีงามมาพูดจา

มีหนังมาฉายให้ชาวไร่ชาวนา

ได้ดูได้ชมกันทั่วหน้าระรื่นตื่นตากันทั่วไป

จะสร้างคุณโน่นจะทำคุณนี่ที่ยังขาดแคลน

ทั่วทุกถิ่นทุกแดนฟังดูก็แสนจะชื่นใจ

ถนนหนทางลำคลองจะสร้างให้มากมาย

เลิกเลี้ยงวัวเลี้ยงควายจะซื้อรถให้มาไถนา

ดีอกดีใจแต่นี้ต่อไปคงสุขอารมณ์

ชาวนาพากันชื่นชมนิยมดังเขาพูดมา

พอเป็นผู้แทนนั่งแท่นอยู่ในสภา

ตั้งหลายปีที่ผ่านมาจะไถนายังต้องใช้ควาย

ถนนหนทางที่ว่าจะสร้างก็ยังไม่มี

มันกินอิฐทรายกันป่นปี้ถนนจะมีกันได้ยังไง

เขาเป็นผู้แทนกันยังไม่ทันเท่าไร

ทรัพย์สินเงินทองมีมากมาย

มันน่าแปลกใจเมื่อคิดขึ้นมา

ปากบอกรักชาติผมฟังอนาถใจจริง

เห็นแต่เขาจะช่วงจะชิงตำแหน่งใหญ่ยิ่งกันในสภา

วิ่งเต้นหาเสียงกินเลี้ยงกันใหญ่ตามเหลาตามบาร์

บางคราวยกพวกเข้าเข่นฆ่ามันเหลือระอาผู้แทนเมืองไทย

ผมขอวิงวอนราษฎรทั่วทั้งแผ่นดิน

คุณพวกชอบโกงชอบกินคุณพวกกังฉินอย่าเลือกเข้าไป

เลือกแต่คนดียังมีอยู่อีกมากมาย

แล้วพี่น้องจะสุขใจจะพาชาติไทยเรารุ่งเรือง.”

 

นี่เป็นเนื้อเพลง “มนต์การเมือง” ของครูเพลงเพื่อชีวิตคนแรก ของไทย “คำรณ สัมปุณณานนท์” ที่แต่งและร้องเอาไว้ เมื่อราวเกือบ 70 ปีก่อน ยุคที่ ระบอบ "ป.พิบูลสงคราม" รุ่งเรืองเกรียงไกรในแผ่นดิน นานมาก แต่เนื้อหายังร่วมสมัย แม้บริบทสังคม การเมือง และสภาพเศรษฐกิจ ของไทยจะเปลี่ยนโฉมหน้าไปมากแล้ว วิธีการฉ้อฉล ทุจริต คอรัปชั่น ก็เปลี่ยนแปลงไปเกือบสิ้นเชิง ประเภทกินเศษหิน ดิน ทรายนั้น กลายเป็นเรื่องกระจิบ กระจอกไปแล้ว เพราะทุจริตเชิงนโยบายนั้น กอบโกยกันได้ชั่วนาตาปี

 

แต่จะให้การเลือกตั้งได้คนหรือพรรคการเมืองในเชิงอุดมคติ “ผุดผ่อง ยองใย” นั้น ก็เห็นใจคนเลือกตั้งเต็มทีไม่ใช่ว่าประเทศเรา ไม่มีคนดีเหลืออยู่ หรือไม่มีคนดีอาสาเข้ามาเป็นผู้แทน แต่เป็นเพราะเราหาคนหรือพรรคประเภทนั้นไม่ได้ในโลกแห่งความเป็นจริง กระนั้นระบอบประชาธิปไตย ที่มีกระบวนการเลือกตั้ง ส.ส.เป็นหัวใจสำคัญประการหนึ่ง ก็จำเป็นยิ่งยวดกับชะตากรรมของพลเมืองทุกคนในชาติ

 

24 มีนาคม 2562 จึงเป็นโอกาสอันดี เพราะชั่วดีถี่ห่าง ระบอบนี้ก็ตรวจสอบได้ผ่านกระบวนการและกลไกต่างๆ การใช้อำนาจกองทัพ เพื่อให้ได้อำนาจนั้นง่ายยิ่ง และจะใช้อีกสักกี่ครั้ง ก็ยังง่ายดาย หากคนในระบอบ “ประชาธิปไตย” นั้นสร้าง หรือถูกสร้างเงื่อนไข ขึ้นมา ขณะเดียวกัน ต้นกล้า “ประชาธิปไตย” ก็ต้องการ การรดน้ำ พรวนดิน ด้วยจิตวิญญาณ “เสรีประชาธิปไตย” อย่างแท้จริง เหมือนกันประเภทท่องคาถา “ประชาธิปไตย” แต่หัวใจเผด็จการเสียยิ่งกว่า “ทหาร” นี่ล่ะ ที่อันตรายและทำลาย “วิญญาณเสรีประชาธิปไตย” ไม่น้อยหน้าไปกว่ากัน...